Divinity: Original Sin 2 - poradnik dla początkujących

Największy problem w Divinity: Original Sin 2 nie polega na braku możliwości, lecz na ich nadmiarze. Łatwo rozdać punkty bez planu, wejść do walki z przeciwnikiem o dwa poziomy wyższym albo przeoczyć zadanie, które później zmienia przebieg całego aktu. Ten poradnik prowadzi przez najważniejsze decyzje, budowę drużyny, walkę, eksplorację Fort Joy i kolejne etapy przygody, bez odbierania grze przyjemności z samodzielnego odkrywania.

Od czego zacząć i jaki poziom trudności wybrać

Na pierwszą przygodę polecam tryb klasyczny, jeśli masz doświadczenie z taktycznymi RPG-ami, albo tryb eksploracji, gdy ważniejsza jest dla ciebie fabuła niż wymagające starcia. Tryb taktyczny potrafi ukarać za drobny błąd w ustawieniu drużyny, a Honor ogranicza liczbę zapisów i po śmierci całej drużyny kończy kampanię. To dobre opcje na kolejne przejście, nie na poznawanie wszystkich mechanik naraz.

Gra pozwala stworzyć własną postać albo wybrać jednego z sześciu bohaterów pochodzenia. Każdy z nich ma własne zadania, dialogi i reakcje świata, więc wybór nie jest wyłącznie kosmetyczny. Drużyna może liczyć maksymalnie cztery osoby, a oficjalny opis gry podkreśla, że rasa, pochodzenie i decyzje wpływają na sposób prowadzenia historii. Oficjalna strona gry wymienia również pięć podstawowych ras, w tym ludzi, elfy, krasnoludy, jaszczury i nieumarłych.

Własna postać czy bohater pochodzenia

Własny bohater daje większą swobodę, ale na pierwsze przejście często lepiej wybrać postać pochodzenia. Zyskujesz wtedy dodatkowe dialogi i osobisty wątek, a jednocześnie możesz normalnie zmieniać jej rozwój. Jeśli zależy ci na pełnej kontroli nad fabułą, stwórz własnego człowieka lub elfa, ale dobierz do drużyny przynajmniej dwóch bohaterów pochodzenia, których chcesz lepiej poznać.

Nie przywiązuj się zbyt mocno do nazw klas z ekranu tworzenia postaci. Są to przede wszystkim gotowe punkty startowe, a nie zamknięte profesje. Wojownika można rozwinąć w nekromantę, łotrzyka w łucznika, a maga w hybrydę wspierającą drużynę. Gra pozwala później przebudować członków drużyny, więc ważniejszy od idealnego wyboru na początku jest rozsądny plan pierwszych poziomów.

Jak zbudować drużynę, która nie rozsypie się w walce

Najprostsza i bardzo skuteczna drużyna dla początkujących to dwie postacie z obrażeniami fizycznymi i dwie z magicznymi. Przykładowo możesz połączyć wojownika z tarczą, łucznika, maga ognia oraz maga wody z domieszką aeroturgii. Taki skład daje dostęp do różnych efektów, ale nie zmusza do budowania czterech skomplikowanych hybryd.

Najczęstszy błąd polega na inwestowaniu w pięć szkół naraz. Na początku trzymaj się zasady jedna główna specjalizacja plus jedna pomocnicza. Łucznik może potrzebować punktu w Nikczemności dla Adrenaliny, a wojownik jednego punktu w Polimorfii dla użytecznych przemian, ale nie powinien przy okazji próbować być pełnoprawnym magiem.

Atrybuty, zdolności i talenty

Każdy bohater powinien mieć jeden dominujący atrybut. Wojownik rozwija siłę, łucznik i łotrzyk zręczność, a mag inteligencję. Budowa ciała zwiększa zdrowie i pancerz fizyczny, lecz zwykle nie daje tak dużego wzrostu skuteczności jak główna cecha ofensywna. Pamiętaj też o pamięci, bo bez niej nie zmieścisz potrzebnych umiejętności na pasku.

W przypadku wojownika warto szybko podnosić Wojny, ponieważ ta zdolność zwiększa obrażenia fizyczne także wtedy, gdy korzystasz z łuku lub nekromancji. U łucznika kilka punktów w Łowiectwie odblokuje najważniejsze umiejętności, ale dalsze obrażenia często lepiej zwiększać przez Wojnę. To drobna różnica w opisie rozwoju, która w praktyce potrafi zdecydować o wyniku trudnego starcia.

Dobrym talentem na start jest Egzekutor dla postaci często dobijającej przeciwników albo Oportunista dla wojownika kontrolującego przejścia. Nie wybieraj talentu wyłącznie dlatego, że brzmi efektownie. Najlepszy będzie ten, który uruchamiasz kilka razy w każdej walce, a nie taki, który działa raz na kilka godzin.

Walka w Divinity opiera się na pancerzu i terenie

Każda postać ma dwa paski ochronne: pancerz fizyczny i pancerz magiczny. Dopóki odpowiedni pancerz się utrzymuje, większość kontroli tłumu nie zadziała. Powalenie wymaga zwykle zniszczenia pancerza fizycznego, a zamrożenie, ogłuszenie lub zauroczenie stają się możliwe dopiero po przełamaniu pancerza magicznego.

To prowadzi do najważniejszej zasady taktycznej. Nie rozpraszaj obrażeń na wszystkich przeciwników tylko po to, by każdy miał trochę mniej zdrowia. Wybierz jeden cel, złam jego właściwy pancerz i pozbaw go tury. Przeciwnik, który nie może wykonać ruchu, jest często mniej groźny niż wróg z połową punktów życia, ale nadal aktywny.

Jak wykorzystywać powierzchnie

Ogień, woda, trucizna, elektryczność i olej tworzą połączenia, które są sercem systemu walki. Woda pod przeciwnikiem może zostać porażona prądem, olej spowalnia ruch, a płonąca powierzchnia zadaje obrażenia wszystkim, którzy nie mają odpowiedniej ochrony. Wysokość również ma znaczenie, dlatego łucznik i mag powinni zaczynać starcie z podwyższenia, jeśli tylko jest taka możliwość.

• Rozlej wodę i użyj zaklęcia elektrycznego, aby stworzyć ogłuszającą powierzchnię.
• Pokryj olejem przejście, gdy chcesz spowolnić grupę przeciwników.
• Nie rzucaj ognia pod własne postacie bez odporności, bo powierzchnie nie rozpoznają sojuszników.
• Używaj teleportacji do rozdzielania wrogów, zrzucania ich z wysokości i przerywania korzystnego ustawienia.

Przed rozpoczęciem walki często możesz przygotować pole bitwy. Rozstaw drużynę, przełącz się na postać z najwyższą inicjatywą i rozpocznij rozmowę jednym bohaterem, podczas gdy reszta zajmie pozycje. Nie każda walka musi zaczynać się od kliknięcia przeciwnika. Czasem lepiej ukraść kluczowy przedmiot, odsunąć beczkę albo zablokować przejście, zanim konflikt stanie się nieunikniony.

Akcje i ekonomia punktów

Każda postać otrzymuje na turę punkty akcji, które wydaje na ruch, ataki i umiejętności. Nie musisz zużywać wszystkich. Zachowanie jednego punktu na ruch, teleportację lub miksturę może uratować turę, gdy sytuacja nagle się zmieni.

Umiejętności takie jak Adrenalina, teleportacja, skok czy niewidzialność są często cenniejsze niż kolejny zwykły atak. Początkujący gracze zwykle patrzą na obrażenia zapisane przy ikonie, a pomijają pozycjonowanie. W tej grze możliwość wejścia na dach, wycofania się za osłonę albo odcięcia przeciwnika od drużyny potrafi dać większą przewagę niż kilkadziesiąt dodatkowych punktów obrażeń.

Fort Joy najlepiej przejść przez eksplorację, nie pośpiech

Fort Joy jest samouczkiem, który nie mówi wprost, że możesz rozwiązać wiele problemów na kilka sposobów. Zamiast biec prosto do głównego celu, rozmawiaj z więźniami, sprawdzaj boczne ścieżki i używaj percepcji. Doświadczenie z zadań pobocznych jest tu bardzo ważne, bo pozwala zrównać się poziomem z przeciwnikami bez farmienia tych samych walk.

Po dotarciu na wyspę wykonaj kilka bezpiecznych czynności. Porozmawiaj z towarzyszami, obejrzyj okolice obozu, znajdź sposób na zdobycie łopaty i śpiwora, a potem rozpocznij poszukiwania drogi ucieczki. Rękawice teleportacji zdobywane w zadaniu związanym z krokodylami otwierają wiele skrótów i są jednym z najbardziej przydatnych przedmiotów w pierwszej części gry.

Przeczytaj również: Resident Evil Village - Ile godzin zajmuje przejście gry?

Praktyczna kolejność działań na wyspie

1. Zbierz drużynę i kup pierwsze księgi umiejętności u handlarzy.
2. Wykonaj łatwiejsze zadania w obrębie obozu, zanim ruszysz na dalsze tereny.
3. Zbadaj plaże, jaskinie i obszary poza główną bramą, ale unikaj walk wyraźnie przewyższających cię poziomem.
4. Znajdź przynajmniej jedną metodę opuszczenia fortu i nie zakładaj, że istnieje tylko jedna poprawna droga.
5. Przed ostatecznym opuszczeniem wyspy wróć do obozu i sprawdź zadania towarzyszy oraz handlarzy.

Nie zabijaj wszystkich postaci tylko dlatego, że należą do frakcji przeciwnej drużynie. Wiele z nich może sprzedać książki, przekazać informacje albo uruchomić alternatywną ścieżkę. Z drugiej strony nie każdą konfrontację da się odłożyć bez końca. Gdy gra wyraźnie prowadzi cię do większego wydarzenia fabularnego, zrób osobny zapis i uporządkuj zadania, które chcesz jeszcze zakończyć.

Najważniejszy punkt kontrolny znajduje się przed opuszczeniem Fort Joy. Po przejściu na statek część wydarzeń na wyspie przestaje być dostępna, dlatego przed finałową ucieczką sprawdź dziennik, ekwipunek i relacje z towarzyszami. Nie musisz wykonać absolutnie każdego zadania, ale dobrze jest mieć za sobą większość rozmów i walk w obszarach, które już odwiedziłeś.

Jak prowadzić przygodę po opuszczeniu wyspy

Po Fort Joy trafisz na Wybrzeże Żniwiarza, największą i najbardziej otwartą lokację pierwszej połowy gry. Tu szczególnie łatwo wejść w niewłaściwy rejon. Jeżeli przeciwnicy mają o poziom lub dwa więcej, nie traktuj tego jako sygnału, że musisz grać perfekcyjnie. Najczęściej oznacza to, że trzeba zbadać inną część mapy, wykonać kilka zadań albo znaleźć alternatywne dojście.

W tej lokacji opłaca się dokładnie przeszukiwać okolice Driftwood, rozmawiać ze zwierzętami i sprawdzać brzegi rzek. Talent pozwalający rozmawiać ze zwierzętami jest zaskakująco użyteczny, ponieważ zwierzęta często prowadzą do sekretów, skrótów i dodatkowych informacji. Nie pomijaj rozmów z pozornie nieistotnymi NPC-ami, bo zadania w tej grze bywają uruchamiane przez pojedyncze zdanie.

Po zakończeniu głównych wydarzeń na Wybrzeżu Żniwiarza czeka cię Bezimienna Wyspa, a później Arx. Im dalej w fabułę, tym większe znaczenie mają przygotowanie, odporności i kolejność celów w walce. Nie sprzedawaj automatycznie unikatowych przedmiotów. Część z nich jest związana z zadaniami, a niektóre elementy wyposażenia mogą mieć niewielką wartość bojową, ale dużą wartość fabularną.

Ekwipunek, umiejętności i rzemiosło bez niepotrzebnego chaosu

Wymiana wyposażenia w tej grze jest ważniejsza niż przywiązanie do ulubionej broni. Przedmiot sprzed kilku poziomów może mieć świetny bonus, ale jeśli znacząco odstaje pancerzem lub obrażeniami, prawdopodobnie przestanie być wart noszenia. Najpierw patrz na poziom przedmiotu i główny atrybut, dopiero potem na dodatkowe premie.

Nie kupuj każdej książki umiejętności, którą zobaczysz. W pierwszych godzinach pieniądze lepiej przeznaczyć na kilka konkretnych zdolności dla całej drużyny. Szczególnie przydatne są teleportacja, skoki, Adrenalina, podstawowe leczenie i umiejętności pozwalające odnawiać oba rodzaje pancerza.

Rzemiosło jest przydatne, ale nie musisz zapamiętywać setek receptur. W praktyce najbardziej pomagają mikstury, strzały, granaty i przedmioty poprawiające mobilność. Zbieraj puste butelki, zioła oraz składniki napotykane po drodze, lecz nie zamieniaj ekwipunku w magazyn wszystkiego. Przechowuj rzeczy związane z zadaniami, a resztę sprzedawaj po każdej większej wyprawie.

Błędy, które najczęściej psują pierwszą kampanię

Najbardziej kosztowny błąd to dzielenie drużyny na cztery różne kierunki obrażeń. Mieszany skład może działać, ale wymaga świadomego planowania. Jeśli dwóch bohaterów bije pancerz fizyczny, a dwóch magiczny, nie próbuj ogłuszać celu zaklęciem, gdy jego pancerz magiczny jest pełny. Lepiej skoncentrować się na przeciwniku, którego dana połowa drużyny może szybko wyłączyć z walki.

• Nie atakuj każdego NPC-a, jeśli nie znasz konsekwencji dla zadań i handlarzy.
• Nie ignoruj wysokości, bo przewaga pozycji wpływa na zasięg i obrażenia.
• Nie zużywaj wszystkich punktów akcji na początku tury, jeśli możesz potrzebować ucieczki.
• Nie oszczędzaj mikstur w nieskończoność. Przedmioty istnieją po to, by ratować trudne walki.
• Nie rozrzucaj punktów cywilnych. Perswazja, kradzież, identyfikacja i handel najlepiej działają, gdy przypiszesz je konkretnym bohaterom.

Jeżeli drużyna nagle przestaje zadawać obrażenia, sprawdź trzy rzeczy. Czy broń nie jest za słaba względem poziomu? Czy rozwijasz główny atrybut? Czy atakujesz właściwy rodzaj pancerza? W większości przypadków problem wynika z jednej z tych przyczyn, a nie z ukrytej kary poziomu trudności.

Po zdobyciu dostępu do lustra przebudowy możesz zmienić atrybuty, zdolności i talenty bohaterów. Nie traktuj tego jak porażki. Respec jest narzędziem eksperymentowania, dzięki któremu możesz poprawić nieudaną konfigurację bez porzucania kilkudziesięciu godzin gry.

Jak korzystać z poradnika, żeby nie stracić przyjemności z gry

Pełna solucja jest przydatna przede wszystkim wtedy, gdy utkniesz przy zadaniu, nie wiesz, jak opuścić lokację albo chcesz sprawdzić konsekwencję konkretnego wyboru. Nie czytaj od razu całego przejścia od początku do końca. Najlepszy rytm to samodzielna eksploracja, a potem punktowa pomoc przy zagadce lub walce, która rzeczywiście sprawia problem.

Przy ważnych decyzjach zrób osobny zapis, ale nie wczytuj go po każdej drobnej pomyłce. Świat gry został zaprojektowany tak, by reagować na nieidealne rozwiązania. Czasem utrata jednego zadania otwiera inną historię, a nieudana rozmowa prowadzi do interesującej walki. Moim zdaniem właśnie te konsekwencje są powodem, dla którego nie warto grać wyłącznie według jednej, „poprawnej” ścieżki.

Jeśli zależy ci na spokojnym przejściu, trzymaj kilka zapisów ręcznych zamiast polegać wyłącznie na automatycznych. Dobry zestaw to zapis przed wejściem do nowej lokacji, przed dużą rozmową i przed walką z bossem. Taki prosty nawyk chroni przed utratą ważnego przedmiotu, towarzysza albo całego zadania.

Najważniejsza rada z całego poradnika jest prosta. Eksperymentuj z terenem, budową postaci i dialogami, ale pilnuj poziomu przeciwników, pancerza oraz specjalizacji drużyny. Gdy te trzy elementy są pod kontrolą, Divinity: Original Sin 2 przestaje wyglądać jak chaotyczny labirynt możliwości i zaczyna działać jak świetnie zaprojektowana piaskownica taktyczna.